ฌ้าคส์ ลาก็อง : 10 มโนทัศน์ในพรมแดนชีวิต

การพินิจตัวตนของคนให้ออกคือการมองชนิดแทงทะลุถึงจิตไร้สำนึกของพวกเขา มันเป็นอาณาบริเวณที่โปร่งใสที่สุดต่อการประกาศซึ่งตัวตนและความปรารถนาของคน แต่เรื่องน่าเศร้าก็คือจิตไร้สำนึกถูกพูดออกมาโดยตัวของคนเองแบบตั้งใจไม่ได้ ทั้งๆ ที่มีอยู่ แต่พูดไม่ได้ มันจึงดูผิวเผินเหมือนกับสิ่งที่กลืนหายไปในตัวของคน อย่างไรก็ตาม จิตไร้สำนึกก็คือภาษา เพราะมันมีโครงสร้างมาจากภาษา (unconscious is structured like a language) การจะตีความจิตไร้สำนึกคือต้องอาศัยภาษาเท่านั้น โดยเหมือนกับนักจิตวิเคราะห์ต้องคอยดักจับจังหวะในยา

ข้อมูลตรวจสอบล่าสุด: 20 กันยายน 2026 05:51