ประเทศไร้ทรงจำ - รอนฝัน ตะวันเศร้า

ประเทศไร้ทรงจำ บทกวีกู่ตะโกนก้องด้วยสำนึกแห่งความเป็นราษฎรผู้คนพบตาสว่างของตัวเอง โดย รอนฝัน ตะวันเศร้า ว่ากันว่า ▪️บทกวีคือการปฏิวัติ▪️ น้อยที่สุดคือปฏิบัติการต่อตัวกวีเอง จากผัสสะ จากประสบการณ์ สู่ความทรงจำ กระทั่งสู่สำนึกเผื่อการแสดงออกบางอย่าง มากกว่านั้น มันเคลื่อนตัวออกสู่การเขียน การอ่าน และผู้อ่าน!!! ไม่มากและไม่น้อยไปกว่านี้ ขอให้พื้นที่ของบทกวีทุกคำและทุกบรรทัดคือการสร้างความทรงจำร่วมกันของพวกเราทุกคน ในฐานะเป็นพลเมืองของ ▪️ประเทศไร้ทรงจำ▪️ “...บทกวีจะไม่เป็นกลาง และฉันจะไม่ยอมเป็นเช่น

ข้อมูลตรวจสอบล่าสุด: 20 กันยายน 2026 05:51